Twintig zaken die ik nog graag zou willen doen alvorens te sterven

Bloemen leggen op de grafsteen (een kleine stèle met een IJslandse tekst) van de Argentijnse auteur Jorge Luis Borges in het koninklijk kerkhof van Genève.

Mij met de auto laten rijden naar Roscoff in Bretagne en dan met de nachtboot varen naar Cork aan de zuidkust van Ierland om dan ’s anderendaags met de trein te reizen naar Galway en Connemara aan de westkust van dat grote mythische eiland.

Een lange professionele cursus Tai Chi bij een Japanse meester volgen om mij traag en graag te kunnen bewegen voor de rest van mijn leven.

Eén of twee gedichten mogen publiceren in het tijdschrift Nexus van de gelijknamige vereniging of stichting Nexus waarvan ik trouwens lid ben.

Samen met de romancière Amélie Nothomb oesters en een dampende schotel mosselen eten in een retaurant in Brussel op de vismarkt en daarbij twee à drie glazen champagne drinken. Of twee à drie glazen goed gekoelde Meursault.

Een week logeren in een hotel op het Deense eiland Bornholm onder de zuidkust van Zweden en dan daar het prachtboek Verborgen dichterschap (Groningen, 2026) lezen van Hero Hokwerda over het leven en het werk van de grote Griekse (Hellenistissche) dichter Konstandinos P. Kavafis die in Egypte (Alexandria) leefde.

Op een lange lege avond zou ik nog eens twee à drie ernstig-diepzinnige speelfilms willen bekijken van de Zweedse grootmeester (toneel- en filmregisseur) Ingmar Bergman. Bijvoorbeeld: ‘De maagdenbron’ (1960) , ‘Het zevende zegel’ (1957) en ‘Persona’ (1966)
die voor mij toch de sfeer van de jaren zestig van de vorige eeuw opniew oproepen.

Deze zomer of dit jaar alleszins de tentoonstelling bezoeken van de schilders Pyke Koch en Charley Toorop ‘Alles of niets’ in het museum More in Gorssel.

De dinsdag na Pinksteren een bezoek brengen aan Echternach in het groothertogdom Luxemburg om getuige te zijn bij de jaarlijkse springprocessie.

Een tocht naar het Duitse eiland Rügen in de Oostzee waar mijn geliefde schilder Casper David Friedrich het licht zag en nog veel meer. En het ook schilderde.

Een bedevaart naar Schotland.

Voettocht van Brugge naar Damme langs de Damse Vaart of het Napoleonkanaal.

Een concert bijwonen in het Concertgebouw van Brugge. (Bij voorkeur een klassiek concert van de onvoltooide symfonie van Jean Sibelius).

Mij bevrijden van een latente somberheid.

Mij bevrijden van een oppervlakkig optimisme.

Ultiem bezoek aan de waddeneilanden Ameland en Vlieland.

Een aantal geniale essays schrijven zoals Susan Sontag deed over de Zwitser Robert Walser, de Duitsers Walter Benjamin en W.G. Sebald en de Pool Witold Gombrowcz. En dit met haar helderheid en haar luciditeit.

Treinreis naar Turijn via Aosta en de Witte Berg in de Alpen.

Een dagboek bijhouden voor tijdens mijn laatste levensjaar.

Mijn testament opstellen en overhandigen aan een notaris.

                                   Hendrik Carette 

Broederschap

Brother Brodsky

Jij was een enige zoon van goede joodse ouders
in St. Petersburg de stad van de witte nachten.
Jij was een slechte student maar een goede
epische dichter. Jij werd eerst een Amerikaan
en dan weer een Europeaan.

In Venetië; volgens Willem Maurits Roggeman,
het Brugge van het zuiden
zal ik bloemen leggen op je graf op dat eiland
San Michele in de lagune
naast dat graf van Ezra Loomis Pound.

Dat boek Less Than One dat verscheen in New York
in 1986, het jaar van mijn diepe wanhoop in Brussel
is en blijft één van mijn twaalf Bijbelboeken
vertaald alsTussen iemand en niemand
door twee heerlijke exegeten.

Jij leefde in de schaduw van Dante
en luisterde naar de weduwe van Mandelstam
maar ook de stem van de Liguriër Montale.
Al het proza wat je ooit schreef, elke zin
en sententie werden voor mij een evangelie.

Hendrik Carette

Gedicht

Ik wil niet meer naar Parijs

Zwervers zijn geen ervers.
Fernand Lambrecht

Ik wil niet meer naar het wufte Parijs
tenzij voor een Russische prinses met een zonnebril
of een mollige Duitse deerne die Frans spreekt
en wel twaalf Bourgondische wijngaardslakken eet.

Ik wil naar het bos van Argonne voor de bomen
die bekend staan als eiken en voor de beleving
van het mooiste Duitse woord Waldeinsamkeit.

Ik wil naar Echternach voor de blijmoedige
en deemoedige springprocessie en in Vianden
wil ik als Vctor Hugo op de brug staan over de Our.

En dan zomaar naar Prüm in het nabije Pruisen.

Hendrik Carette

MANIFEST

Het zijn rare tijden voor onze republiek der letteren

De heer Nescio was waarlijk de grootste Nederlandse dichter hoewel hij alleen maar heerlijk proza schreef.

De gnostische dichter Lucebert hield van Hitler
maar Adolf Hitler hield alleen van Richard Wagner.

Wie alle romans leest van de arts Simon Vestdijk; heeft
geen eigen leven meer en wordt geestelijk ziek.

De taalkunstenaar Ivo Michiels had een duister verleden. Ook Hugo Claus en Cyriel Verschaeve werden besmeurd.

De Vlaamse Filip de Pillecyn was een fijne stilist. Vraag ’t
maar aan Monsieur Hawarden of aan Hans van Malmedy.

De allesweter Paul Claes houdt niet van Richard Minne
want ook een erudiet heeft soms grote blinde vlekken.

De charmante Charlotte Mutsaers wou weer vrijelijk dolen
en dwalen tussen de zanggebroeders van het woud.

De zwarte Astrid Roemer stierf in Paramaribo
en niet alhier op de lange Scheveningse pier.

De wijze Paul de Vree en Freddy de Vree waren verwant. Beiden vond ik eerder sympathiek en niet zo pedant.

Mijn vriend Frans Boenders werd oud en heel erg ziek.
Wie zal nu met mij naar Tibet of de Himalaya gaan?

Hendrik Carette

Bericht van één van de drie wijzen

Het zalig makende Christendom

                    Van de Albigenzische teksten zijn alleen
                    verdachte snippers over.
                    George Steiner, Het oog van de meester  

1.
In de Bijbel staat het niet; maar
het is en blijft wonderlijk en waar:
de mooiste en beste Christenen
waren de Volmaakten bij de Katharen
die zuivere ketters waren
en achtervolgd werden tot in een grot
of een spelonk van de Pyreneeën.


  1. Indien ik mij alsnog zou bekeren
    dan word ik een protestant; een remonstrant
    die psalmen zingt, een wederdoper,
    een Mennoniet of nog beter;
    een Amish in Amerika
    met een zwart paard en een zwartgelakte koets
    die zonder zonden, driften en begeerten leeft.

Hendrik CARETTE

Afscheid van mijn geboortestad

Vroeger in ’t katholieke Brugge

voor Willy Dezutter

De blauwe wolkenloze hemel was hier onbereikbaar
en de beiaardier bleef onzichtbaar.
Ik wuifde naar de engelen en alle hemelingen
en huppelde van de Steenstraat naar ’t Zand.

De vrijmetselaarstempel bleef gesloten en verzegeld.
Zeger Andries paradeerde niet langer onder ’t Belfort
en mijn rijzige grootvader werd een strenge koster
voor kwezels, kerkgangers en kerkratten.

De winters waren veelal hard en koud bevroren
en de schaatsers schaatsten tot in Sluis.
De bisschop sloeg mij plechtig op de wang
maar ik voelde mij niet veilig onder die toren.

Hendrik Carette

Gedicht

Vijf excentrieke kunstenaars uit de Antwerpse kunstwereld
van de vorige eeuw
(Groepsfoto met omfloerste lens)

Paul Neuhuys schreef gedichten zonder waterigheid
rookte sigaren en leefde jachtig
en uitbundig in de belle époque van zijn Dada.

Adriaan Peel benoemde bloemen en planten
met de Latijnse namen en werd later een monnik
in het hoogland van de Boeddha.

Julien Vandiest was een eminente schaakspeler
en offerde zijn dame
maar lachte zoals de veertiende Dalai Lama.

Guy Vaes was een Franstalige aristocraat
en tijdens een lange lome zondag in oktober
nam hij foto’s van grafstenen in Londen met zijn Leica.

Werner Spillemaeckers was griffier en kanselier
bij de Pink Poets en had een volle zwarte snor
voor een handkus aan zijn blonde en bleke Eva.

Hendrik Carette

Wat een treurnis!

        La Flandre est un pays triste et surpeuplé.     
Henri Michaux

De rauwe Oostendenaar Arno zingt op de radio
met een zachte pianist langzaam zijn laatste lied.

Paul Claes is echt een waar literair genie
maar haast niemand ziet en weet dat hier.

Tom Lanoye leeft liever in Zuid-Afrika
waar veel bruinmense en weinig blanken zijn.

Kristien Hemmerechts heeft zich bekeerd.
Het werd tijd. Laat haar maar bidden en waken.

De tekenaar Benoît tekent zich vrij
in de trieste Brusselse woestenij.

Alle Pink Poets in Antwerpen zijn al dood
behalve Patrick Conrad die nog leeft.

Benno Barnard is gevlucht naar Engeland
waar het Anglicaanse gras groener is.

De diepchristelijke exegeet Patrick Lateur
citeert dagelijks een vers uit de Bijbel in ‘t Latijn.

En in een boekhandel in Leuven zoek ik
naar een boek over Stendhal van Jan Fontijn.

Hendrik Carette

Gedicht

Laatste raadgevingen

Koop een wollen trui en een linnen broek in de Sparrendreef in Knokke
en een nieuw boek in die boekhandel in Leuven
op het Ladeuze-plein.
Neem een foto van je lief met een Leica
waarmee Stijn Streuvels al zijn foto’s nam.
Laat je snor groeien tot een romantisch-robuuste knevel
en proest al schrijvend zoals Marcel Proust.
Lees geen krant meer maar een Duits weekblad of een Hollandse glossy.
En drink hier geen bier, maar cider
of echte champagne zoals Amélie Nothomb.
Praat met niemand nog prietpraat maar spreek voortaan luid
mompelend in grootse meeslepende monologen.
Flaneer niet langer meer maar huppel rond
als een onterfde landjonker in dit verzopen land.
En vooral blijf bovenal geloven in de lyrische lente en luister
naar die Brabantse hertog met zijn wachtwoord harba lori fa…

Hendrik Carette

Gedicht voor wandelaars

Laatste raadgevingen voor een arm amechtig dichtertje

Koop je wollen kleren in de Sparrendreef in Knokke
en je boeken in een boekhandel in Leuven
op het Ladeuze-plein.
Neem een foto van je lief met een Leica
waarmee Stijn Streuvels al zijn foto’s nam.
Laat je snor groeien tot een romantisch-robuuste knevel
en proest al schrijvend zoals Marcel Proust.
Lees geen kranten meer maar een weekblad of een glossy.
En je drinkt hier geen bier, maar kiest voor schuimwijn
of echte champagne zoals Amélie Nothomb.
Je praat met niemand meer maar spreekt voortaan
mompelend in grootse meeslepende monologen.
Je wandelt niet langer meer maar huppelt rond
als een onterfde landjonker in dit verzopen land.

Hendrik Carette