Profetisch gedicht

Het jaar 2025 wordt weer een fantastisch boerenjaar

Het is nacht. De boeren boeren.
Luuk Gruwez, Balts

Groenland zal weer groener worden zoals ten tijde van de Noormannen.
IJsland zal weer warmer worden dankzij een open vulkaan.
Rinus van de Velde reist weer naar zijn Grand Canyon
van verf en karton.
En ik reis weer naar Groenendaal met de tram.

Groenland zal weer groener worden en het Zoniënwoud
een echt bomenwoud of een kathedraal van oud hout.
Morgen tijdens dit boerenjaar waarin het goed is om te boeren.
Morgen na mijn morganatisch huwelijk
en de vele zegeningen die ons wachten in dit heerlijk boerenjaar.

Patagonië wordt weer een romantisch Frans koninkrijk
en de Chinezen eten weer opium en een lotusbloem.
In een spelonk van de Pyreneeën worden de skeletten
van de laatste Catharen opgegraven
en in Siberië beweert weer een pope
dat hij de Messias is en dat het einde der tijden nabij is.

Hendrik Carette

Open Gedicht

Kleine culturele schokken

De erudiete spreker Henri-Floris Jespers stotterde soms
als een Demosthenes maar leefde met een imperiale gedachte.
De Amerikaan Deroll Adams bespeelde hier de banjo
en neuriede als een zacht zingende reus.

De lumineuze schilder Serge Largot stichtte Onderaards
maar vluchtte naar Bonnaire.
Mijn hypocriete vader speelde een roomse pastoor
in de slechte melodramatische film Dood van een non.

Na de twee Marsen op Brussel versomberden de Vlamingen
en dronken liters schuimend bier
maar staarden verbaasd en verdwaasd
naar de negen glanzende bollen van het Atomium.

De dichter Paul Snoek maakte een kastje en gaf het
de naam Opstand in de blauwe moskee.
En de rationele Renaat Ramon vond opnieuw het vierkant
uit en ook de cirkel en de kubus.

Iedereen stierf christelijk, verdween op één been
of liet zich haastig verassen in een crematorium.

Hendrik Carette

Nieuw Scenario

Nieuw scenario

Make it new
Ezra Loomis Pound

Huur in de zomer een landhuis in Armorica
en bezoek dan dat eilandje van Chateaubriand met
het graf van de Bretonse burggraaf in de zee aan St.Malo.

Keer niet meer terug naar de natte Vlaamse vlakten
tenzij voor een huwelijk of een begrafenisdienst
voor een goede vriend.

Reis naar Namibië naar Kolmanskop
dat een negorij was en een zanderij werd
door het zand uit de grote zandloper van de tijd.

Leef avontuurlijk in een short en blootshoofds
zoals de reizende Brit Bruce Chatwin.
Maar mijd de muggen en de muskieten.

Trek een jekker aan en stevige trekschoenen
en vermijd voortaan elke valse vrouw
als een serpent in de tent van uw kampement.

Hendrik Carette

Portretgedicht

Zeven aangename Antwerpenaren

Paul N. schreef gedichten zonder waterigheid
rookte sigaren en leefde jachtig
en uitbundig in de belle époque van zijn Dada.

Adriaan P. benoemde bloemen en planten
met de Latijnse namen en werd later een monnik
in het hoogland van de Boeddha.

Julien V. was een eminente schaakspeler
en offerde zijn dame
maar plaatste een pleister op alle wonden.

Guy V. was de laatste Franstalige aristocraat
en tijdens een lange lome zondag reisde hij
als fotograaf naar de graftomben van Londen.

Werner S. was griffier en kanselier
bij de Pink Poets en had een volle zwarte snor
voor een handkus aan een blonde dame.

Fons de R. was een fervente flamingant
en hij schreef een beroemd strijdgedicht
over de fusillade of de dood van August Borms.

Paul de V. was de stichter van De Tafelronde
en ook de oom van zijn neef Freddy
maar bovenal de opa van onze avant-garde.

Hendrik Carette

Sonnet

Sonnet over Robert Walser

Hij stierf in Herisau op een kitscherige Kerstdag
in een driedelig pak met een vilthoed.
In zijn jeugd schreef hij welhaast dag na dag
vanuit een innerlijke gloed.

Hij sliep meestal in een koude mansarde of alkoof.
Velen in wereldsteden als Wenen en Praag
zoals Kafka en Max Brod lazen graag
zijn vertelsels gedrenkt in een oud geloof.

De jaren vergleden traag in de trechter van de tijd
maar een halve eeuw
later na zijn betere jaren in Bern en Berlijn

viel hij dood op de sneeuw
als een hongerlijder na een eetfestijn
of een boer op de sneeuwklokjes van zijn meid.

Hendrik Carette

In memoriam Maris Bayar

Maris Bayar, de groothertogin, leeft nog na al die glorieuze dagen en bevroren jaren

Haar debuut viel als een zonneregen boven ’t Steen.

Zij leeft nog en ligt al jaren onder een paardendeken
op haar bed als na een lange sneeuwstorm.

Zij troont op een berg van smarten of op een berg
van eenzaamheid en latente lankmoedigheid.

Alleen een prinsesje, haar bleke dochter Iris,
bestijgt die Berg om haar op zondag te bezoeken.

Maris was altijd al zwaar beladen met balladen,
mispels en camelia-bloemen als Japanse rozen.

In haar glorieperiode at zij het liefst oosterse gerechten
en soms een zilveren lepeltje met glanzende kaviaar.

Overgoten met roze champagne terwijl haar gewaden
bleven ruisen als de branding aan een maanzieke zee.

Hendrik Carette

herinneringsgedicht

Vroeger was voor ons alles beter

Het zonnige zuiden van Frankrijk was voor ons
het mythische land der Catharen
en Duitsland was het romantische Rijnland.

Het kleine Oostenrijk had de zwierige barok
tot hoog in de nok
en in het zuiden van Tirol hoorden wij jodelen.

De jeugdige Jan Hanlo reed nog op de motor
en schreef een klaar klankgedicht.
En Peter Handke wilde het publiek beschimpen.

De katholieke Gerard Reve kende de taal der liefde
en woonde in het zuiden van Frankrijk in de Drôme
en na Pinksteren gingen we allen naar de springprocessie.

Maar elke zaterdagavond luisterden wij naar de nasale stem
van Dr. Jan Albert Goris ( Marnix Gijsen)
die ons spottend de les spelde vanuit het verre New York.

Hendrik Carette

Vrijheidsgedicht

Ode aan onze havenstad Odessa

Volgens mijn papieren vriend Isaak Babel was Petersburg
het bazalten Venetië
en Odessa ons zonnige Marseille van het zuiden.
Doch de romantiek is nu harder en wreder:
want tussen de Witte en de Zwarte Zee is er veel grijs
maar niet in het zomerse Odessa.

Wij, Joden, Grieken en Armeniërs,
waren hier altijd al alom en allerwegen aanwezig
en in de eclectische gebouwen in de dalende straten
las onze Isaak ( de protégé van Gorki) voor het eerst
de Talmoed en de Thora
en dronk hij zijn eerste glaasje wodka.

Hendrik Carette

Hoe een scherpe geest alles aanzwengelt

De blauwe Donau

De Donau ontspringt in het Zwarte Woud
en mondt uit in een delta aan de Zwarte Zee.

Solo in Londen

Toen ik er was, was mijn lief er helaas niet.
Zo was ik weer eenzaam in de wijk Soho.

De kwadratuur van de cirkel

Broodthaers, Duchamp, Mariën en Van Maele;
vier kunstenaars met een mooi Marcelleke.

De oorlog in Afghanistan

Door de aanwezigheid van al die Amerikanen in Afghanistan
zijn daar haast geen Afghaanse windhonden meer te vinden.

In de stad Wenen

Het tragische trio bestaande uit Klimt, Kraus en Wittgenstein
walste daar koninklijk en keizerlijk in deze walsende stad.

Brugse humor

Toen mijn vader jong was en in de Steenstraat flaneerde
droeg hij geen hoed; ik doe het nu wel en zo is het goed.

Amélie Nothomb, een schrijfster voor alle Belgen

Eerst was zij al een bleke sombere jonkvrouw
en nu werd zij ook nog een schrijvende barones.

Literaire roddel voor gevorderden

Maarten ’t Hart heeft geen hart voor Connie Palmen.
Maar Connie Palmen ook zeker niet voor deze Maarten.

Stalin en Hitler

De eerste spaarde niemand. Ook zijn eigen zoon Jakov niet.
De tweede spaarde wel Ernst Jünger, maar niet Ernst Niekisch.

De hoog en luid spuitende walvis

De witte walvis en de blauwe vinvis keerden ooit terug van het vasteland
om sinds eeuwen en eeuwen ginds in de wateren te zwemmen en te drijven.

Het geheim van het Zeeuwse licht

Op Walcheren ter hoogte van Domburg boven een hoge zee
zag ik na Jan Toorop en Piet Mondriaan het Zeeuwse licht.

In de jaren zestig van de vorige eeuw

Het gras was toen overal nog blauw. O, en Portland lag in Oregon.
Hier zong toen de wonderman Deroll Adams en speelde op zijn banjo.

Celan en Cioran

Beiden konden op tijd vluchten; de donkere dichter
uit de Boekovina. De scherpe denker uit de Balkan.

Mijn ontologie

Als grootgrondbezitter werd ik onteigend.
Als dichter werd ik het zwijgen opgelegd.

Nescio

Hij wist het wel: een hond moet janken in de nacht.
En een lange spooktrein is zeker geen pleziertrein.

Marja Pruis

Ze heeft mooi krulhaar en een melancholische glimlach.
God verhoede dat zij op een kwaadwillende man valt.

Existentiële vraag

Moet ik mij tot de middeleeuwse Mozes Maimonides wenden?
Of tot de mystieke Meester Eckhart? Of blijf ik bij George Steiner?

Oostende en Brugge

Het verschil tussen deze twee steden moge duidelijk zijn:
de badstad is de witte stad, de zwanenstad is de zwarte.

Multatuliaans idee

Bijna niemand schijnt het te weten, zelf weet ik het ook niet.
Maar de weinigen die het wel weten, zijn het samen zeer eens.

                    Hendrik CARETTE

Het jaar 2025 wordt weer een boerenjaar

Groenland zal weer groener worden zoals ten tijde van de Noormannen.
IJsland zal weer warmer worden dankzij een open vulkaan.
Rinus van de Velde reist weer naar zijn Grand Canyon van verf en karton.
En ik reis weer naar Groenendaal met de tram.
Maar morgen stap ik op de trein om over de Rijn in Düsseldorf te zijn.

Groenland zal weer groener worden en het Zoniënwoud
een echt bomenwoud of een kathedraal van oud hout.
Morgen tijdens dit boerenjaar waarin het goed is om te boeren.
Morgen na mijn morganatisch huwelijk
en de vele zegeningen die ons wachten in dit heerlijk boerenjaar.

Patagonië wordt weer een romantisch Frans koninkrijk
en de Chinezen eten weer opium en lotusbloemen.
In een spelonk van de Pyreneeën worden morgen
de laatste Catharen opgegraven en in Siberië beweert weer
een pope dat hij de Messias is en dat het einde der tijden nabij is.

Hendrik Carette